نرو که فکر رفتنت اتیش به جونم می زنه

  من یه اتاق دارم. من تو اتاقم یه پنجره ی نسبتاً بزرگ دارم با یه جای یواشکی جلوش برا آروم

  نشستن واسه وقتای بی حوصلگی. وقتایی که دلم از همه بیزاره، داغ میشم هی. صورتمو میچسبونم

  به شیشه وچشامو میبندم. نمیخوام حتی مَردم که رد میشن رو هم ببینم. بیزارم. خنک میشه صورتم.

  گلوم درد میگیره.. بغض میکنم ولی گریه نه. داغ میشم هی. مریضم شاید. حالم بد میشه. زانومومیگیرم

  تو بغلم وآروم سرمو میذارم روش. زانومو مدام بیشتر فشار میدم تو شکمم. چشام قرمز میشن. از گریه

  نیست ولی. من شاید ترسیدم. به این فکر میکنم که من بند کفشامو هنوزم نمیتونم خودم ببندم. صورتمو

 میچسبونم به شیشه. همه جاشو میمولانونم به شیشه. خنکم میکنه اینجوری. چشام قرمزن ولی. از گریه

  نیست فقط یکم مریضم شاید. دلم تنگ میشه. اما نه برای چیز خاصی. فقط دلم تنگ میشه همش. چشام

  بسته ست هنوزم. چشام ولی سرخن. از گریه نه ها، یکم ترسیدم یا مریضم شاید. دوباره به بند کفشام

  فکر میکنم که نمیتونم ببندمشون. اگرم بتونم خیلی طول میکشه. حوصله م سر میره. بعدش مجبورم

  نبندمشون اصلن. بعدش تو خیابون مجبورم قدمامو گنده بردارم که بند این یکی نره زیر پای اون یکیم

  که بخورم زمین. همه ش حواسم به کفشامه اونوقت. آخه اگه یه دفعه حواسم پرت شه چی؟ مثلاً حواسم

  بره پیش تو... بعد بند کفشه گیر کنه زیر پام بخورم زمین. دردم میاد. میشینم انقد اونجا گریه میکنم که

  پام خوب شه. تو هی داری دنبالم میگردی همه جا. نمیدونی که من حواسم پیش تو بود که خوردم زمین

  حالا نشستم همونجا تو خیابون دارم هی گریه میکنم. نه که واسه درد پام ها..نه! پام خیلی درد نمیکرد،

  دلم تنگت شده آخه. تو نمیدونی ولی. همه ش داری دنبالم میگردی. میشینم همونجا سرمو میذارم رو

  زانوم انقدر گریه میکنم که خوابم میبره. حواسم به توئه که خوابم میبره. منکه خوابم تو یواش پیدام

  میکنی میبریم خونه. من خوابم نمیفهمم که تو پیدام کردی. صبحش که تو بغل تو بیدار میشم – دیگه

  نمیگم اینجاشو.. خودت میدونی!-- ببین بند کفشام میتونن چیکارا بکنن:) کنار پنجره ام. زانومو هی

  فشار میدم تو شکمم. چشام قرمزن. از گریه نه ها. خیلی داغ شدم باز. سرمو بلند میکنم که بچسبونم

  به شیشه ی پنجره. چشامو باز میکنم. میبینم تو نشستی کنارم داری موهامو ناز میکنی. صورتم خیس

  میشه. صورت توام خیسه. هر دوتاییمون از گریه. سفت بغلت میکنم، تب دارم تو بغلت. بعدش... خب

 نمیگم اینجاشو، خودت میدونی

               قلب ترک خورده شکستن نداره

قلب من توان شکستن دوباره را ندارد.

 خوب میدانی قلبم با صدای زنگ تلفنت چطور شکست .شاید هم ندانی.

 شکستنش تماشایی بود .حیف شد باید بودی و میدیدی.بر زمین افتادوهزار تکه شد.

 تکه هایش را با چشمی گریان و بغضی در گلوکنار هم قرار داده ام تا بتوانم فقط نفس بکشم

 نه اینکه بتوانم زندگی کنم.بس به هر کس که دوست داری قسمت میدهم موقعی بیا که بخواهی برای 

 همیشه بیشم بمانی.برای همیشه برای همیشه..............

  چون این قلب ترک خورده ام دیگر تاب شکستنی دوباره را ندارد.

 همین.